Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε την ανανέωσή του ο Ολυμπιακός προδίδει για ακόμη μια φορά το ποιόν τους, αλλά και την πελατειακή σχέση που χτίζουν με τους παίκτες τους.
Γιατί, δημοσιεύοντας τα ποσά και τονίζοντας ότι η ομάδα του έκανε 200% αύξηση, ενώ ο ίδιος ζητούσε 400% το μόνο που κατάφεραν ήταν όχι να τον… δελεάσουν για να μείνει αλλά να τον εκθέσουν ανεπανόρθωτα. Κάτι βέβαια για το οποίο είχαν ήδη προλειάνει το έδαφος με την στάση… ανέκδοτο που είχαν στην επίσημη πρόταση του Παναθηναϊκού. Μόνο που εκεί δεν εξέθεσαν μόνο τον παίκτη δίνοντάς τον βορά στους επιστήμονες τους ΣΕΦ, όπως σας είχε ξαναγράψει ο Πρασινοφρουρός, αλλά εκτέθηκαν και οι ίδιοι.
Αυτό το περιστατικό, το οποίο ξεσκεπάζει τα συμβόλαια και δείχνει ότι πίσω από αυτά δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από παγερές επαγγελματικές σχέσεις που αποτυπώνονται αποκλειστικά σε ποσά, από τη μία σου φέρνει στο μυαλό άλλα παρόμοια εξηγώντας γιατί τόσοι και τόσοι πρώην παίκτες του Ολυμπιακού δε θέλουν ούτε να τους… φτύσουν και από την άλλη δείχνει μία ακόμη ειδοποιό διαφορά στο επίπεδό μας από δαύτους!
Δεν είναι μόνο ο Μάντζαρης που μετά από καιρό δε θα θέλει ούτε να τους βλέπει. Έχουν υπάρξει κι άλλοι. Ήταν και ο Χάινς και ο Ντόρσεϊ και ο Άντιτς… Και άλλοι πολλοί. Παίκτες που όχι μόνο έχουν… αποτάξει πλήρως το «ερυθρόλευκο» παρελθόν τους αλλά βγαίνουν και τους κράζουν φόρα παρτίδα, όπως ο Ντόρσεϊ τον Σπανούλη και ο Άντιτς τον Μπαρτζώκα.
Δεν είναι τυχαίο πως υπάρχουν παίκτες που όταν φύγουν από τον Ολυμπιακό, στους τελικούς του Πρωταθλήματος υποστηρίζουν Παναθηναϊκό, ανεξάρτητα από το τι ομάδα είναι!
Ο Παναθηναϊκός ποτέ δεν είχε και ποτέ δε θα έχει τέτοιες σχέσεις με τους παίκτες του. Γιατί δεν ήταν απλά αθλητές του, αλλά παιδιά του. Μέλη της οικογένειάς του. Πάντα τους σεβόταν και πάντα θα τους σέβεται, ως παίκτες, ως επαγγελματίες και φυσικά ως ανθρώπους. Κι ας εισέπραξε από… ορισμένους τεράστια αχαριστία ως αντάλλαγμα.
Κι αυτό φαίνεται από τα λόγια ευγνωμοσύνης και την απεριόριστη εκτίμηση που τρέφουν για τον σύλλογο παίκτες που φεύγουν. Όπως αυτοί που έφυγαν φέτος. Μόλις χθες ο Λάσμε ευχαρίστησε δημόσια τον σύλλογο που του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί και να πάρει δύο νταμπλ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που υπερτονίζεται αυτή η χαοτική διαφορά μας. Απλά… υπενθύμιση είναι. Και εδώ να θυμίσω ξανά την υποδοχή που έτυχαν στο ΟΑΚΑ οι Ζοτς και Μπατίστ όταν ήρθαν ως αντίπαλοί μας, σε αντίθεση με εκείνη του Μπουρούση στο ΣΕΦ. Και τον Μάντζαρη λογικά έτσι θα τον κράζουν.
Πρασινοφρουρός
