Απ’ ότι φαίνεται, στην Ελλάδα ποτέ δεν μετρούσε η πραγματική ανάγνωση μιας μεταγραφής. Δηλαδή, το να καθίσουμε να δούμε τους παίκτες, να βγάλουμε συμπεράσματα για το αν αξίζουν ή όχι, αφού πρώτα τους δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για να προσαρμοστούν.
Η αλήθεια στην χώρα μας, είναι απλή.Πας στον Ολυμπιακό; Είσαι υπερπαίκτης! Πας στον Παναθηναϊκό; Είσαι άχρηστος ή έστω προβληματικός! Η όλη ιστορία έχει καταντήσει αηδία. Βαρεθήκαμε πλέον να ασχολούμαστε με τοεπικοινωνιακό κομμάτι και όχι με το ποδόσφαιρο. Κι αυτό το καλοκαίρι, κυλά ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Ας θυμηθούμε κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα. Πρώτα απ’ όλους ο Βιτόλο. Τον ξέρει ο κόσμος, δεν μπορούμε λοιπόν να τον βγάλουμε άχρηστο. Οπότε τι κάνουμε;
Αρχίζουμε να λέμε για προβλήματατραυματισμών. Σακάτης λοιπόν ο Βιτόλο, αυτό είναι το συμπέρασμα. Ακολούθησε ο Τοτσέ. Έλα μωρέ τώρα, στην δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας έπαιζε! Το γεγονός ότι ακόμη πανηγυρίζουν που πήραν κάποτε τον Ντιόγκο από την β’ κατηγορία Βραζιλίας, δεν παίζει ρόλο. Μην ξεχνάμε και τον Μπλάνκο, που προερχόταν από β’ κατηγορία Αργεντινής. Συνεχίζουμε με Κουίνσι.
Ε, εύκολη η απαξίωση. Τρελός, δεν μπορεί να τα βρει με κανέναν προπονητή και γλιτώσαμε απ’ αυτόν. Όσο για τον Ζέκα, ένα παιδάκι είναι που απλά έχει κάνει μία σεζόν στην Πορτογαλία. Τι να μας πει απ’ την ζωή του λοιπόν;
Όλα αυτά που διαβάσατε, τα έχετε ξαναδεί, τα έχετε ακούσει. Κι απ’ όλα αυτά, τα συμπεράσματα του κόσμου που είναι ήδη ξενερωμένος λόγω των διοικητικών, βγαίνουν εύκολα. Που πας με τέτοιο ρόστερ; Ούτε στην κατηγορία δεν θα καταφέρεις να μείνεις!
Πάμε τώρα στον αιώνιο αντίπαλο. Εκεί που όλα είναι καλά καμωμένα. Εκεί που όλα είναι τέλεια, εκεί που δεν υπάρχουν αδυναμίες! Φέισα. Το παιδί ήρθε, ξέραμε ότι πέρσι δεν έπαιξε καθόλου λόγω σοβαρού τραυματισμού και ουσιαστικά σε όλη την προετοιμασία ήταν τραυματίας. Διαβάσατε κάπου για αποτυχημένη κίνηση; Όχι φυσικά! «Παίζει» να πάρουν τον Τζιόλη. Κι από όρθιο… ξύλο, έγινε ξαφνικά παικτάρα κι αυτός. Χαφάρα ολκής, με κορμοστασιά, που ξέρει μπάλα και πόδι καλύτερο απ’ του Ρομπέρτο Κάρλος.
Τι θέλουμε να πούμε με όλα αυτά; Ότι πολύ απλά κανείς μα κανείς δεν πρέπει και δεν γίνεται να κρίνει πριν δει. Ούτε καν βλέποντας 2-3 βιντεάκια στο ίντερνετ. Δείτε, βγάλτε συμπεράσματα για τον καθέναν και έχετε την δική σας άποψη. Από τότε που μπήκαν στη ζωή μας οι επικοινωνιακές πολιτικές της κάθε ομάδας, χάθηκε η μπάλα.
Περιμένουμε, βλέπουμε, κρίνουμε. Και μετά είτε βρίζουμε, είτε απλά μένουμε αδιάφοροι, είτε αποθεώνουμε. Προς Θεού, με όλα αυτά δε θέλουμε και δεν μπορούμε, ούτε να βγάλουμε μεταγραφάρες αυτές του Παναθηναϊκού, ούτε παλτά τους παίκτες του Ολυμπιακού. Ζητάμε όμως το απλό.
Να μην κρίνουμε και να μην βγάζουμε πρωταθλητές, δευτεραθλητές και πάει λέγοντας, απ’ τα μέσα Αυγούστου. Όχι τίποτα άλλο, απλά μην ξεχνάει κανείς ότι η μπάλα είναι πολύ μεγάλη πόρνη όπως την είχε πει κι ο Όσιμ. Και μπορεί να μας εκθέσει όλους ανεπανόρθωτα!
Δυστυχώς πάντως, πολλές απαιτήσεις από μια χώρα που ο κάθε πικραμένος έγραφε τρελό και αράπη τον Σισέ, δεν μπορούμε να έχουμε!
sportaction
Αν σας αρέσει η δουλειά μας και θέλετε να συνεχίσουμε να είμαστε μαζί σας ακόμη πιο δυναμικά, κάντε κλικ σε μια διαφήμιση από κάτω!
