Tο έχω γράψει επανειλημμένα και θα το γράφω κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία. Όπως τώρα.
Κι αφού κάποιοι ξύπνησα και επιτέλους κατάλαβαν ότι σε αγωνιστικό αρχικά επίπεδο αυτοί οι δύο παίκτες δεν μπορούν καν να μπουν στην ίδια ζυγαριά, σιγά-σιγά αντιλαμβάνονται ότι το ίδιο ισχύει και σε επίπεδο προσωπικότητας.
Το «κεφάλαιο» Εθνική είναι μία ακόμη τρανή απόδειξη. Και η διαφορά διαχείρισης αυτής της κρίσιμης ομολογουμένως απόφασης για αποχώρηση από την «επίσημη αγαπημένη» είναι τόσο χαοτική όσο και η απόσταση μεταξύ αυτών των δύο προσωπικοτήτων: Έτη φωτός!
Γιατί, όταν ο Μήτσος αποφάσισε να αποχωρήσει από την Εθνική το 2010, είχε το θάρρος και τα… φρύδια για να το πω ωμά να βγει και να το γνωστοποιήσει στον φίλαθλο κόσμο. Τιμώντας και τα παντελόνια που φορά και την εθνική ομάδα στην οποία προσέφερε αλλά και το άθλημα στο οποίο συνεχίζει να προσφέρει.
Και το έκανε… ΑΣΑΠ! Αμέσως μετά τον αποκλεισμό από το Μουντομπάσκετ, στις πρώτες του δηλώσεις έπειτα από το παιχνίδι με τους Ισπανούς, με τον ιδρώτα να στάζει ακόμη στην μπλούζα του! Πριν καν ξημερώσει η… επόμενη μέρα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος -όπως λεγόταν τότε- προλαβαίνοντας τη σύγχυση, τα ερωτηματικά και της εικασίες της μπασκετικής πιάτσας αλλά και των φιλάθλων σχετικά με το μέλλον του.
Πήρε μια απόφαση, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη που τη βάραινε (άκουσε πολύ κράξιμο και διάβασε αρκετά επικριτικά σχόλια και άρθρα για λογαριασμό της) αλλά και αυτή απέναντι στους Έλληνες φιλάθλους, με τους οποίους θέλησε να μοιραστεί την απόφασή του, σεβόμενος και τον εαυτό του και τους ίδιους και την Εθνική ομάδα.
Ο δε Σπανούλης εδώ και τόσο καιρό κρύβεται. Για μία απόφαση που λίγο-πολύ ήταν γνωστή εδώ και πολύ καιρό σε όλη τη μπασκετική πιάτσα και απλά έμεναν οι… ανακοινώσεις. Τις οποίες δεν ακούσαμε, δεν διαβάσαμε, δεν είδαμε ποτέ από τον ίδιο.
Γιατί ο Βασιλάκης δεν είχε τα άντερα, το σθένος, τη θέληση, τη διάθεση, όπως θέλετε πείτε το να βγει αντρίκεια και να πει ένα «τέλος». Ας έλεγε έστω αυτό. Μία λέξη. Κάτι που να απείχε από την υπεκφυγή, την μικροψυχία, την ασέβεια απέναντι στους συμπαίκτες του, τον φίλαθλο ελληνισμό, το μπάσκετ και την ίδια την Εθνική, τη στιγμή που αυτή προετοιμάζεται για το Παγκόσμιο Κύπελλο και όλος ο κόσμος περιμένει να δει ποια θα είναι η σύνθεσή της, όταν έχει προηγηθεί και όλη αυτή η σύγχυση που προκάλεσε ο Ολυμπιακός και την κόντρα με την Εθνική. Την οποία κόντρα φαίνεται ότι χρησιμοποίησε σαν… κρυψώνα ο Σπανούλης, παίζοντας κρυφτούλι με τον κόσμο, τον προπονητή του, τους δημοσιογράφους, είτε γιατί ήθελε πάλι να πέσουν τα φώτα πάνω του, είτε από αμέλεια, είτε από ασέβεια, είτε από φόβο. Όποιο κι αν ισχύει, για ακόμη μία φορά ο 32χρονος… αρχηγός του Ολυμπιακού δεν βγήκε να μιλήσει αντρίκεια. Όπως δεν μίλησε, ή πιο σωστά, όπως… αποχώρησε αγενέστατα μπροστά στην κάμερα και με τους δημοσιογράφους… σύξυλους μετά την ερώτηση που του έγινε για το αν θα μείνει στον Ολυμπιακό. Το ίδιο αγενής, λοιπόν, ήταν και αυτή η σιωπηρή του αποχώρηση από την Εθνική ομάδα.
Αυτή, λοιπόν, η διαφορετική αποχώρηση των δύο παικτών, καταδεικνύουν για πολλοστή φορά ότι ο Σπανούλης δεν έμαθε τίποτα δίπλα στον Διαμαντίδη. Και αποτελούν ένα ακόμη πειστήριο για το πόσο καλά έκανε ο Παναθηναϊκός και τον άφησε να φύγει τότε…
prasini
