Δεν μισώ ούτε έχω εμπάθεια με τον κ.Πεδουλάκη όπως είδα σε κάποια σχόλια και ούτε νομίζω πως σπείρω τη διχόνοια στο κόσμο του Παναθηναϊκού με το να λέω την άποψη μου. Είναι λίγο υπερβολικό νομίζω. Επίσης ναι η σύγκριση με τον Ομπράντοβιτς γίνεται και πάντα θα γίνετε κακά τα ψέματα. Οπότε είναι χαζό να λέγονται διάφορα όπως ότι γίναμε όλοι προπονητές και άλλα τέτοια. Γράφω αυτό που νιώθω και πιστεύω κάποιοι το βρίσκουν σωστό κάποιοι λάθος, δεχτή η όποια κριτική αλλά όχι υπερβολές. Όλοι λέμε την άποψη μας απλά εγώ την γράφω κιόλας.
Ένα μεγάλο μπράβο στο πρόεδρο της ομάδας που πήγε μέσα στο Σ.Ε.Φ. και ακόμη ένα μεγαλύτερο για την αντιμετώπιση των διαιτητών.
Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι θέλαμε μια διαφορά 5 πόντων και μπήκαμε δυναμικά. Πιέσαμε σωστά και αναγκάσαμε σε λάθη τους παίχτες του Ολυμπιακού και πήραμε μια διαφορά 7 πόντων ενώ μας δόθηκε η ευκαιρία να την αυξήσουμε. Αντί γι αυτό όμως κάναμε χαζές επιλογές και πήραμε είτε τραβηγμένες προσπάθειες είτε προσπάθειες χωρίς σιγουριά όπως ο Ούκιτς που χτες δεν έπαιξε ποτέ. Η διαφορά αν και κατέβαινε με τρίποντα του Τσαρτσαρή και του Μήτσου που χτες ήταν για μία ακόμη φορά η σημαία μας , ανέβαινε στους 4 πόντους αλλά μετά τίποτα. Χάσαμε την συγκέντρωση μας και όσο και αν βοήθησε ο Σοφοκλής, πήρε κάποια φάουλ που για μία ακόμη φορά δεν τα εκμεταλλευτήκαμε στη συνέχεια. Λίγο χαζές προσπάθειες λίγο και τα λάθη των διαιτητών που σε κάποιες περιπτώσεις ήταν αρκετά εμφανή είχαμε μια διαφορά 5 πόντων από τον Γαύρο μόνο που ήταν κατά μας. Έλεος ρε παιδιά με μόνιτορ και στον αιώνα που ζούμε να μην βλέπουν τη φάση ξανά όταν υπάρχει διαφορά στις απόψεις διαιτητών.
Τέλος πάντων ξεκίνησε δυστυχώς το δεύτερο ημίχρονο και ο Πεδουλάκης ξέχασε το μυαλό του στα αποδυτήρια. Ενώ οι επιθέσεις μας ήταν πιο προβλέψιμες από ποτέ ο Σχορτσιανίτης έμεινε στο πάγκο όπως και ο Γκιστ όπως και άλλοι παίχτες και φυσικά πήγαμε στο σύστημα Μήτσο πάρε την μπάλα και κάνε ότι μπορείς. Εννοείτε πως δεν μπορέσαμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων του αγώνα και η διαφορά των 5 πόντων υπήρχε αλλά δεν ήταν για εμάς.
Πρώτον για μια ακόμη φορά ο προπονητής μας επικαλέστηκε την απουσία του Διαμαντίδη για 35 μέρες αλλά αυτό δεν τον κράτησε στο πάγκο αφού ήταν ο παίχτης με τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής, οπότε δεν υφίσταται σαν δικαιολογία. Δεύτερον πως γίνετε πάλι ο Σοφοκλής να μην είχε ανάσες ενώ στο παιχνίδι με την Μπαμπεργκ αγωνιστικέ μόνο για 6 λεπτά ( στατιστικά της Ευρωλίγκας) και χτες να ήταν πάλι κουρασμένος. Γιατί ενώ είχε σκοπό να ρίξει στο παιχνίδι τον Ξανθόπουλο δεν τον χρησιμοποίησε στο προηγούμενο παιχνίδι.
Όλα αυτά ξέρω πως είναι αφού έχει γίνει ότι έχει γίνει αλλά μοιάζουν λογικά , τουλάχιστον σε εμένα. Ο Σοφοκλής είναι στην ομάδα από το καλοκαίρι και δεν φταίει κανείς άλλος αν δεν έχει ακόμα ανάσες παρά τον τραυματισμό που είχε. Χτες μοιάζαμε με χαμένοι και στο πρώτο μεταξύ μας αγώνα ήταν φυσιολογικό να μη βρίσκονται οι παίχτες αλλά τώρα δεν υπάρχει δικαιολογία. Και το 2006-7 ο Παναθηναικός πρόσθεσε 7 καινούργια άτομα στο ενεργητικό του και κατάφερε να σηκώσει την Ευρωλίγκα. Αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι πως η ομάδα πραγματικά βγάζει συστήματα απλά δεν τα δείχνει ακόμα στο παρκέ κάτι που είχε κάνει και ο Ομπράντοβιτς το 2009 με τον Καλάθη να κάνει μια κίνηση και τα σκριν να γίνονται έτσι ώστε να βγαίνει με τον εκάστοτε ψηλό και να τον παίζει στα πόδια ή να δίνει την μπάλα στο ψηλό για να ποστάρει τον άσσο τότε. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτό το είδαμε για πρώτη φορά σε αγώνα του Final Four και μετά εντάχθηκε στα συστήματα μας. Κάτι τέτοιο θέλω να πιστεύω πως θα γίνει και τώρα. Η ομάδα θα αρχίσει να βγάζει συστήματα στα δύσκολα ματς τα οποία μένουν κρυφά για να είναι άσσοι στο μανική του Πεδουλάκη.
Αν δεν ισχύει κάτι τέτοιο δεν μπορούμε για τίποτα φέτος. Πάντως ας μην ξεχνιόμαστε υπάρχει ένα μεγάλο ματς την Κυριακή, ένας τελικός που θα κρίνει τον πρώτο φετινό τίτλο και εκεί όλοι θα στηρίξουμε την ομάδα και τον προπονητή όσοι είναι στο γήπεδο και οι υπόλοιποι από όπου βλέπουμε τον αγώνα. Θέλω να πιστεύω πως θα παρουσιάσουμε ένα διαφορετικό σύνολο από το χθεσινό και κυρίως χωρίς λάθη από τον κ. Πεδουλάκη και τους παίχτες του. Όχι σε άλλη μια ανιαρή εμφάνιση και πάνω από όλα ΟΧΙ ΣΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ. Δεν το μπορώ , δεν είναι στο αίμα μου. Δεν ανέχομαι από κανένα να μου λέει πως μπράβο που το πάλεψα μέχρι το τέλος και ας ήξερα ότι θα χάσω.
