Ο έμπειρος φουνταριστός αναφέρθηκε στον Παναθηναϊκό και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει φέτος ενώ έριξε ευθύνες και στην ΠΑΕ τονίζοντας πως «η αρρώστια ξεκινά από την ΠΑΕ» και επιβράβευσε το τμήμα μπάσκετ του «τριφυλλιού» που κρατάει ψηλά το φρόνημα των οπαδών της ομάδας.
Διαβάστε αποσπάσματα από όσα είπε ο Γιώργος Αφρουδάκης:
Για τον Παναθηναϊκό: «Ο Παναθηναϊκός έχει μόνο προβλήματα. Πήρα την απόφαση μόνος μου το περασμένο Σάββατο, δεν θέλω να αναφερθώ σε λεπτομέρειες απλά είχα πει ότι αν γινόταν αυτό που πήγε να γίνει, το είχα ανακοινώσει και στους συμπαίκτες μου, δεν θα πέσω στο νερό και δεν θέλω να το σχολιάσω παραπάνω. Ο Παναθηναϊκός είναι μια πονεμένη ιστορία, είναι τεράστιος σύλλογος ο οποίος προσπαθεί να πρωταγωνιστήσει για να είναι κορυφαίος στην Ελλάδα. Τα 2-3 τελευταία χρόνια προσπαθεί να πρωταγωνιστήσει και στο πόλο. Ήταν χρυσή ευκαιρία φέτος και πέρσι για να κάνει κάτι παραπάνω η ομάδα και να διεκδικήσει τίτλο. Είναι κίνητρο αυτό σε μία ομάδα και το αξίζει ο σύλλογος. Έχει τεράστια ιστορία και οπαδούς που μας βοηθάνε όλα αυτά τα χρόνια αλλά δυστυχώς από ότι έχω καταλάβει ο Παναθηναϊκός είναι μία αρρωστημένη ομάδα όσον αφορά στο διοικητικό κομμάτι. Και δεν μιλάω μόνο για το τον Ερασιτέχνη, η αρρώστια ξεκινάει από την ΠΑΕ! Τα τελευταία 30 χρόνια δεν θυμάμαι να υπάρχουν καλές βάσεις σε κανένα τμήμα του συλλόγου το μόνο που δουλεύει σωστά είναι το μπάσκετ, που το έχει αναλάβει μία οικογένεια, έχει κάνει σωστές επιλογές και κρατάει ψηλά το φρόνημα των οπαδών του Παναθηναϊκού γιατί στα άλλα τμήματα έχει πτώση».
Για το αν θα υπάρξει νέος Γιώργος Αφρουδάκης και για το μέλλον του: «Δεν μπορώ να απαντήσω αν θα υπάρξει άλλος Αφρουδάκης. Ίδιος αθλητής είναι δύσκολο αλλά θεωρώ δεδομένο ότι ισάξιοι και καλοί παίκτες βγαίνουν. Για παράδειγμα αυτή τη στιγμή στη θέση του φουνταριστού είναι πολύ καλοί οι Μουρίκης και Κολόμβος. Είναι καλοί και αν δουλέψουν σωστά, αν καταλάβουν ότι αυτοί είναι η δουλειά τους έχουν μεγάλες δυνατότητες. Ο χρόνος θα δείξει βέβαια. Προπονητής το έχω αποκλείσει εδώ και χρόνια να γίνω. Η αλήθεια είναι ότι όταν ήμουν 28χρονων έλεγα αμάν κάποια στιγμή να τελειώσω γιατί είχα κουραστεί πολύ και τώρα που πλησιάζει το τέλος είναι αντιστρόφως ανάλογα. Αρχίζω και σκέφτομαι ότι τελειώνει και προσπαθώ να το καθυστερήσω, να το αναβάλω, χαίρομαι που ακόμα παίζω και θα προσπαθήσω όσο μπορώ να είμαι στις πισίνες».
