Tο 2011 έφυγε, το 2012 ήρθε, ένα σωρό Αραβες παρέλασαν από την Αθήνα, το νομοσχέδιο που διευκολύνει αλλοδαπούς εκτός Ε.Ε. να επενδύσουν στην Ελλάδα ψηφίστηκε αλλά ο Βλάσης Τσάκας ζητάει κι άλλο χρόνο...
Βέβαια δεν έχει τίποτε άλλο να επικαλεστεί πλέον, αφού οι δικαιολογίες του μοιάζουν με εκείνες στον στρατό, όταν κάποιος για να πάρει άδεια «πέθαινε» τρεις φορές τη γιαγιά του, ζητούσε πενθήμερη για να «μαζέψει τις ελιές». Ετσι κι ο γοητευτικός τυχοδιώκτης Βλάσης, που έχει κάνει το Αθήνα - Τζέντα - Καβάλα κάτι σαν Κυψέλη - Παγκράτι - Κολιάτσου, αφού ζήτησε λίγες μέρες για να πενθήσουν οι Σαουδάραβες, μετά για να γιορτάσουν την εθνική τους εορτή, έπειτα για να ψηφιστεί ο νόμος και μετά για να κάνουν διακοπές, ξέμεινε από δικαιολογίες –αλλά εξακολουθεί να ζητάει παράταση μερικών ημερών...
Τώρα πια, που το άλλοθι του Τσάκα και των Αράβων επενδυτών εξαφανίστηκε –κι ας επικαλείται ο Τσάκας ένα νέο όνομα που πιθανότατα υπάρχει κι αυτό μόνο στη φαντασία του– ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε επιτέλους την αλήθεια στα μάτια, όσο ζοφερή κι αν είναι: λεφτά χρειάζονται και λεφτά δεν υπάρχουν και πλέον δεν μιλάμε για ένα πείσμα, ένα γινάτι ή ένα επικοινωνιακό παιχνίδι μεταξύ μετόχων, αλλά για μία απτή πραγματικότητα: βρίσκεις τα χρήματα που απαιτούνται και εξακολουθείς να υπάρχεις ως σύλλογος και ανώνυμη εταιρεία, είσαι εντάξει ως προς τις υποχρεώσεις σου απέναντι στους παίκτες, το κράτος κ.λπ., συμμετέχεις του χρόνου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και συνεχίζεις τον δρόμο σου. Δεν πληρώνεις κι εξαφανίζεσαι από τον χάρτη, ξεφτιλίζεσαι και μπαίνεις στο γκρουπ εκείνων των ομάδων-εταιρειών που ζουν με δανεικά (που ίσως πάρουν κάποια στιγμή), παρακαλάνε να τους χαρίσουν χρέη, να υπαχθούν σ' ένα ευνοϊκό άρθρο μπας και τη βγάλουν και σήμερα και για αύριο βλέπουμε.
Αρα, είναι πλέον στο χέρι όλων αυτών που έχουν μεγάλο ή μικρό κομμάτι στη μετοχική πίτα το αν θα βρουν μια λύση αυτή τη στιγμή, «εδώ και τώρα» που λέμε και όχι «εκεί και τότε», ή αν θα γράψουν τα ονόματά τους δίπλα στην πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας της ομάδας.
Κι επειδή είναι οι ίδιοι τύποι που πριν από μερικά χρόνια μας έταξαν μεγαλεία και χλιδή, οικονομική απογείωση και σπουδαίες μέρες, η ιστορία θα τα συνυπολογίσει όλα αυτά τα παχιά λόγια και δεν θα τους αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό.
Εκτός αν η λύση είναι μπροστά στα μάτια μας και είναι να δανειστούμε τα 15 εκατομμύρια που μας λείπουν από τον Βλάση Τσάκα, ο οποίος τόσο χρόνο μάζευε προσεκτικά το «χαρτζιλίκι» του Αλ Σαούντ, το έβαζε κάτω από το στρώμα, το έκανε μασούρια και είναι σήμερα σε θέση να μας βγάλει από το αδιέξοδο...
Κώστας Βαϊμάκης-sday
Βέβαια δεν έχει τίποτε άλλο να επικαλεστεί πλέον, αφού οι δικαιολογίες του μοιάζουν με εκείνες στον στρατό, όταν κάποιος για να πάρει άδεια «πέθαινε» τρεις φορές τη γιαγιά του, ζητούσε πενθήμερη για να «μαζέψει τις ελιές». Ετσι κι ο γοητευτικός τυχοδιώκτης Βλάσης, που έχει κάνει το Αθήνα - Τζέντα - Καβάλα κάτι σαν Κυψέλη - Παγκράτι - Κολιάτσου, αφού ζήτησε λίγες μέρες για να πενθήσουν οι Σαουδάραβες, μετά για να γιορτάσουν την εθνική τους εορτή, έπειτα για να ψηφιστεί ο νόμος και μετά για να κάνουν διακοπές, ξέμεινε από δικαιολογίες –αλλά εξακολουθεί να ζητάει παράταση μερικών ημερών...
Τώρα πια, που το άλλοθι του Τσάκα και των Αράβων επενδυτών εξαφανίστηκε –κι ας επικαλείται ο Τσάκας ένα νέο όνομα που πιθανότατα υπάρχει κι αυτό μόνο στη φαντασία του– ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε επιτέλους την αλήθεια στα μάτια, όσο ζοφερή κι αν είναι: λεφτά χρειάζονται και λεφτά δεν υπάρχουν και πλέον δεν μιλάμε για ένα πείσμα, ένα γινάτι ή ένα επικοινωνιακό παιχνίδι μεταξύ μετόχων, αλλά για μία απτή πραγματικότητα: βρίσκεις τα χρήματα που απαιτούνται και εξακολουθείς να υπάρχεις ως σύλλογος και ανώνυμη εταιρεία, είσαι εντάξει ως προς τις υποχρεώσεις σου απέναντι στους παίκτες, το κράτος κ.λπ., συμμετέχεις του χρόνου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και συνεχίζεις τον δρόμο σου. Δεν πληρώνεις κι εξαφανίζεσαι από τον χάρτη, ξεφτιλίζεσαι και μπαίνεις στο γκρουπ εκείνων των ομάδων-εταιρειών που ζουν με δανεικά (που ίσως πάρουν κάποια στιγμή), παρακαλάνε να τους χαρίσουν χρέη, να υπαχθούν σ' ένα ευνοϊκό άρθρο μπας και τη βγάλουν και σήμερα και για αύριο βλέπουμε.
Αρα, είναι πλέον στο χέρι όλων αυτών που έχουν μεγάλο ή μικρό κομμάτι στη μετοχική πίτα το αν θα βρουν μια λύση αυτή τη στιγμή, «εδώ και τώρα» που λέμε και όχι «εκεί και τότε», ή αν θα γράψουν τα ονόματά τους δίπλα στην πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας της ομάδας.
Κι επειδή είναι οι ίδιοι τύποι που πριν από μερικά χρόνια μας έταξαν μεγαλεία και χλιδή, οικονομική απογείωση και σπουδαίες μέρες, η ιστορία θα τα συνυπολογίσει όλα αυτά τα παχιά λόγια και δεν θα τους αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό.
Εκτός αν η λύση είναι μπροστά στα μάτια μας και είναι να δανειστούμε τα 15 εκατομμύρια που μας λείπουν από τον Βλάση Τσάκα, ο οποίος τόσο χρόνο μάζευε προσεκτικά το «χαρτζιλίκι» του Αλ Σαούντ, το έβαζε κάτω από το στρώμα, το έκανε μασούρια και είναι σήμερα σε θέση να μας βγάλει από το αδιέξοδο...
Κώστας Βαϊμάκης-sday
Αν θέλετε να μαθαίνετε πρώτοι όλες τις εξελίξεις στον Παναθηναϊκό κάντε like στην σελίδα του Newspao.gr στο Facebook πατώντας εδώ.

