Φτάσαμε στο σημείο να υπάρχει πρόταση για το μέλλον της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Αυτή την έκανε ο Ανδρέας Βγενόπουλος. Συμφωνεί, διαφωνεί κανείς, αυτή είναι. Η μοναδική για το μέλλον του «τριφυλλιού». Κι απ’ τη στιγμή που είναι η μοναδική, επιβάλλεται απ’ όλους να την στηρίξουν προκειμένου να μη ζήσει ο Παναθηναϊκός τις πιο μαύρες στιγμές της ιστορίας του.Και ξαφνικά, αρχίζει νέος πόλεμος ανακοινώσεων. Ο ένας λέει ότι τον βρίζει ο άλλος, ο άλλος λέει πως θα τον βρίζει όσο θέλει μια και δέχτηκε τους όρους του και η ζωή συνεχίζεται. Είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν; Κάθονται οι δυο τους και τσακώνονται πάνω από το κρεβάτι του… πόνου; Κρεβάτι στο οποίο αργοπεθαίνει ο ίδιος ο Παναθηναϊκός; Ξαναρωτάμε: Είναι δυνατόν; Με όλο τον σεβασμό, αλλά εδώ που είμαστε κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει πίσω. Μας φαίνεται αστείο το γεγονός ότι επειδή υπάρχουν συγκεκριμένα ρεπορτάζ σε συγκεκριμένα ΜΜΕ, να υποθηκεύεται το μέλλον του ίδιου του «τριφυλλιού».
Ο ένας ας μην ασχολείται, επειδή δεν μετρά τι λένε μερικά κανάλια ή μερικές εφημερίδες, όσο μετρά η αγωνία εκατομμυρίων Παναθηναϊκών. Κι ο άλλος, να σταματήσει την λογική «μου την είπες, θα στην πω διπλά με όποιο τρόπο έχω». Με όλο το σεβασμό και προς τον Βγενόπουλο και προς τον Βαρδινογιάννη, αλλά όλη αυτή η ιστορία θυμίζει την ατάκα του παιδιού «μαμά μου φάγαν το μπιφτέκι μου». Είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα και τόσο σημαντικό το να μην καταστραφεί ο Παναθηναϊκός, που όλα τα υπόλοιπα μας μοιάζουν ασήμαντα. Σαφώς και δεν περιμένουμε να τους δούμε αγκαλιασμένους. Δεν μας ενδιαφέρει αν… σιχαίνεται ο ένας τον άλλο. Δικαίωμά τους. Αλλά μας ενδιαφέρει το να μην επηρεάζεται ο Παναθηναϊκός, πάνω που ήρθε η ανάσα ανακούφισης από τόσο κόσμο, που είδε ότι προκύπτει μια λύση. Δεν σηκώνει παραπάνω κουβέντα η ιστορία.
Ότι έγινε, έγινε. Πάμε παρακάτω. Ο ένας να τηρήσει τους όρους που δεσμεύτηκε ότι θα τηρήσει
(Βαρδινογιάννης) κι ο άλλος ας συνεχίσει την προσπάθεια να βρει συμπαίκτες για να συμμετάσχουν στην αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου (Βγενόπουλος). Αυτό είναι και το μόνο που μετράει ρε αδέρφια. Τίποτα περισσότερο. Σε αυτή την… μάχη, δεν γίνεται να υπάρχουν στρατόπεδα.
Επειδή, θεωρητικά πάντα, είναι η μάχη του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου για να αποφύγει το πρωτοδικείο, να αποφύγει την καταστροφή, να αποφύγει την ξευτίλα. Η μάχη, θεωρητικά πάντα, πρέπει να έχει και τις δύο πλευρές στην πρώτη γραμμή. Όχι απέναντι ο ένας στον άλλο, αλλά δίπλα δίπλα. Κι ας μην ανταλλάσσουν ματιά. Κι ας μην ανταλλάσσουν κουβέντα. Δεν θέλει κανείς να τους κάνει φίλους. Όλοι όμως θέλουν να σωθεί ο Παναθηναϊκός και να βγει νικητής από την μεγαλύτερη περιπέτεια της ιστορίας του. Και μετά, αν θέλουν ας… σφαχτούν στα δικαστήρια. Δικό τους θέμα…
Λ. Μπακολιάς
Επιμέλεια: Newspao.gr team
Αν σας αρέσει η δουλειά μας και θέλετε να συνεχίσουμε να είμαστε μαζί σας ακόμη πιο δυναμικά, κάντε κλικ σε μια διαφήμιση από κάτω!
