Τα τελευταία χρόνια είχαμε συνηθίσει έναν Παναθηναϊκό με εμπειρία, ποιότητα, χτυπητές αδυναμίες στο παιχνίδι του, αλλά και τεράστια προτερήματα. Όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι υπήρχαν παίκτες που μπορούσαν μόνοι τους να σου πάρουν ένα ματς.
Με πρώτο και καλύτερο φυσικά τον Τζιμπρίλ Σισέ. Συμφωνούσε, ή διαφωνούσε κανείς με όλη αυτή την κατάσταση, αυτή ήταν. Από την ερχόμενη σεζόν, καλό θα είναι να τα ξεχάσουμε όλα αυτά.
Είναι ξεκάθαρο πως οι «πράσινοι» θα προχωρήσουν σε ολικό και ριζικό… λίφτινγκ. Όχι μόνο επειδή το θέλουν. Αλλά κυρίως επειδή είναι αναγκασμένοι να το κάνουν αυτό. Λεφτά, δεν υπάρχουν ούτε για… τσίχλες. Διάθεση για να μπουν, ούτε για αστείο, οπότε οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στις περικοπές, στις πωλήσεις και φυσικά στην προσθήκη παικτών νέων σε ηλικία, με ονόματα που οι περισσότεροι από εμάς δύσκολα θα έχουμε ξανακούσει και ευελπιστώντας ότι ο Φερέιρα θα κάνει καλές επιλογές.
Σιγά τα νέα που σας λέμε, θα μας πείτε. Δεν μεταφέρουμε κανένα νέο, απλά τονίζουμε το γεγονός ότι οΠαναθηναϊκός ουσιαστικά θα είναι μια εντελώς νέα ομάδα. Τόσο λόγω νέων προσώπων και αποχωρήσεων ποδοσφαιριστών που βλέπαμε μέχρι πριν λίγο καιρό, όσο και ηλικιακά. Ο μέσος όρος θα πέσει κατακόρυφα, ή τουλάχιστον αυτό θέλουν να κάνουν οι «πράσινοι». Η δική μας απορία παραμένει πάντως.
Είναι ξεκάθαρο πως οι «πράσινοι» θα προχωρήσουν σε ολικό και ριζικό… λίφτινγκ. Όχι μόνο επειδή το θέλουν. Αλλά κυρίως επειδή είναι αναγκασμένοι να το κάνουν αυτό. Λεφτά, δεν υπάρχουν ούτε για… τσίχλες. Διάθεση για να μπουν, ούτε για αστείο, οπότε οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στις περικοπές, στις πωλήσεις και φυσικά στην προσθήκη παικτών νέων σε ηλικία, με ονόματα που οι περισσότεροι από εμάς δύσκολα θα έχουμε ξανακούσει και ευελπιστώντας ότι ο Φερέιρα θα κάνει καλές επιλογές.
Σιγά τα νέα που σας λέμε, θα μας πείτε. Δεν μεταφέρουμε κανένα νέο, απλά τονίζουμε το γεγονός ότι οΠαναθηναϊκός ουσιαστικά θα είναι μια εντελώς νέα ομάδα. Τόσο λόγω νέων προσώπων και αποχωρήσεων ποδοσφαιριστών που βλέπαμε μέχρι πριν λίγο καιρό, όσο και ηλικιακά. Ο μέσος όρος θα πέσει κατακόρυφα, ή τουλάχιστον αυτό θέλουν να κάνουν οι «πράσινοι». Η δική μας απορία παραμένει πάντως.
Πως είναι δυνατόν να μπορείς να προχωρήσεις ένα πλάνο «χτισίματος» μιας νέας ομάδας, θέτοντας τις βάσεις για κάτι καλό που θα κρατήσει χρόνια, τη στιγμή που δεν έχεις… ούτε ευρώ! Συν τοις άλλοις, πάντα ο νέος είναι ωραίος! Θα είναι καλός όμως; Ή μήπως ο παλιός θα είναι αλλιώς; Με λίγα λόγια, δεν χρειάζεται τα νιάτα, τα τρεξίματα, την φιλοδοξία, να τα «δέσεις» με την εμπειρία, την ποιότητα και γενικά με παίκτες που θα έχουν την δύναμη και την ικανότητα να δείξουν σε όλους τον δρόμο;
Επίσης, είναι ξεκάθαρο πως ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να προχωρήσει σε αγορές ποδοσφαιριστών από ομάδες. Είτε ελεύθερους θα πάρει, είτε δανεικούς. Η απορία είναι πως θα βρεις νέους, καλούς, φιλόδοξους παίκτες, που είτε να έχουν μείνει ελεύθεροι είτε να θέλει η ομάδα τους να τους δανείσει; Όλα αυτά απλά καταδεικνύουν την σοβαρότητα, την κρισιμότητα και την δυσκολία του όλου σχεδιασμού.
Επίσης, είναι ξεκάθαρο πως ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να προχωρήσει σε αγορές ποδοσφαιριστών από ομάδες. Είτε ελεύθερους θα πάρει, είτε δανεικούς. Η απορία είναι πως θα βρεις νέους, καλούς, φιλόδοξους παίκτες, που είτε να έχουν μείνει ελεύθεροι είτε να θέλει η ομάδα τους να τους δανείσει; Όλα αυτά απλά καταδεικνύουν την σοβαρότητα, την κρισιμότητα και την δυσκολία του όλου σχεδιασμού.
Επιβάλλεται να παλέψεις έχοντας μια σφεντόνα, απέναντι σε τανκ. Μπορείς να το κάνεις; Επειδή ο Παναθηναϊκός (φίλαθλος) δεν είναι σε θέση να περιμένει. Δεν έχει υπομονή. Καθημερινά «τρώει» και μια νέα πίκρα. Ε, δεν γίνεται λοιπόν να του ζητηθεί υπομονή μέχρι να βγει το πλάνο… Οι εποχές των μεσομακροπρόθεσμων στόχων, έχουν περάσει εδώ και καιρό.
Λευτέρης Μπακολιάς από OnSports.gr

