Πέρασαν κιόλας πάνω από 30 ώρες. Τέτοια ώρα την περασμένη Κυριακή ο Δημήτρης Διαμαντίδης είχε σηκώσει στον ουρανό του «Σαν Ζορντί» το 6ο ευρωπαϊκό τρόπαιο του Παναθηναϊκού. Λίγη ώρα πιο μετά, γνωστοποιήθηκε η ώρα που οι θριαμβευτές θα πατούσαν και πάλι στην Ελλάδα. Το Theplayer.gr βρέθηκε στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και σας μεταφέρει το κλίμα που επικράτησε πριν και κατά τη διάρκεια της άφιξης με βίντεο μέσα… από τον πανικό!
Οι πρώτες πληροφορίες ανέφεραν πως η αποστολή της ομάδας θα προσγειωνόταν με το τσάρτερ της Turkish Airlines λίγο πριν τις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας. Είχα αποφασίσει να είμαι από νωρίς εκεί, σε περίπτωση που υπήρχαν απρόοπτα. Και τελικά υπήρξαν! Οδεύοντας προς τις «αφίξεις» έβλεπα άτομα να κινούνται από την αντίθετη πλευρά. Για να μην… αναστατωθεί το αεροδρόμιο, έστελναν τον κόσμο στο ύψος του ΙΚΕΑ, τρία περίπου χιλιόμετρα πιο πίσω!
Περίπου στη 1.30 π.μ όταν και αρκετοί άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους στο… νέο τόπο συνάντησης είχε ήδη αναρτηθεί το μεγάλο πανό που ανέφερε «Για όλα αυτά που μου ‘χεις χαρίσει, Πανάθα μου σε ευχαριστώ». Μέχρι τις 2 π.μ η προσέλευση όλο και μεγάλωνε, με αποτέλεσμα τα πρώτα συνθήματα να αρχίσουν να ακούγονται…
Το κλίμα όπως ήταν φυσιολογικό ήταν απολύτως γιορτινό. Άτομα όλων των ηλικιών είχαν σπεύσει μέσα στο βράδυ να υποδεχτούν και να ευχαριστήσουν τους ανθρώπους που για ακόμα μία φορά τους έκαναν υπερήφανους που υποστηρίζουν αυτή την ομάδα. Από το πουθενά, ένας άρχισε να σιγοτραγουδά τον ύμνο της ομάδας. Οι υπόλοιποι συνέχισαν!
Μπορεί ο Παναθηναϊκός τη φετινή σεζόν να μην έχει πετύχει νίκη επί του Ολυμπιακού, και το κλίμα να ήταν... ευρωπαϊκό, αλλά ο «αιώνιος αντίπαλος» δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τα συνθήματα των οπαδών που ζητούσαν πρωτάθλημα μέσα στον Πειραιά...
Ο Ολυμπιακός ξεχάστηκε γρήγορα, όμως, και η απαίτηση για νέο ευρωπαϊκό τίτλο, ήταν μαζική! «Και στην Πόλη θα είναι ωραία, με το έβδομο παρέα»!
Λίγο μετά τις 2.30π.μ, η «πρώτη γραμμή» πέρασε ανάμεσα από τους αστυνομικούς που για τα τυπικά είχαν σχηματίσει έναν κλοιό. Η απόσταση που διένυσαν όμως προς την πύλη δεν ήταν μεγαλύτερη των 50 μέτρων, καθώς εκεί περίμεναν άνθρωποι των ΜΑΤ περίμεναν με τη σειρά τους. Χωρίς να δημιουργηθεί η παραμικρή ένταση, ξεκίνησαν νέα συνθήματα...
Άξιο αναφοράς είναι πως μερικοί από τις αστυνομικές δυνάμεις, κουνούσαν τα χείλη τους στο ρυθμό των συνθημάτων, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από πολλούς! Η ώρα ήταν κιόλας 3π.μ. Κάθε αεροπλάνο που έκανε την εμφάνιση του κατά την προσγείωση θα μπορούσε να μεταφέρει την αποστολή των θριαμβευτών. Όμως, όπως έγινε λίγο πιο μετά γνωστό, η πτήση θα καθυστερούσε περίπου μία ώρα. Τι πιο καλό για να περάσει η ώρα; Νέα συνθήματα...
Το ρολόι έδειχνε 4.15. Ακόμα τίποτα. Ένας φωτογράφος είχε σκαρφαλώσει σε μια πινακίδα για να τραβήξει καλύτερα πλάνα και παρατήρησε κινητικότητα στο φυλάκιο της αστυνομίας που βρισκόταν πίσω από την πύλη. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν και είδαν τις δύο κλούβες που έκλειναν το δρόμο να μετακινούνται. Φωνές... έκστασης ακούστηκαν, η πύλη άνοιξε και το λεωφορείο μπήκε στο διάδρομο κορνάροντας!
Ο κλοιός των ΜΑΤ «έσπασε» με χαρακτηριστική ευκολία (η αναλογία ήταν... 200 προς 1) και άπαντες έσπευσαν να περικυκλώσουν το πούλμαν που μετέφερε τα ινδάλματα των πάνω από 2.000 φιλάθλων. Πανικός... Καπνογόνα, συνθήματα, δυναμιτάκια, σημαίες να ανεμίζουν. Κάποιοι είχαν δακρύσει (και όχι από τον καπνό), άλλοι άρχισαν να σκαρφαλώνουν στο όχημα, όλοι μαζί το κουνούσαν!
Το βαρύτιμο τρόπαιο ήταν τοποθετημένο στο μπροστινό παρμπρίζ του πούλμαν, προκειμένου να γίνει ορατό ακόμα και απ' αυτούς που βρίσκονταν πολύ πίσω. Ο «πράσινος» λαός άρχισε να φωνάζει ένα-ένα τα ονόματα των τροπαιούχων, αναγκάζοντας τον κάθε παίκτη να σηκωθεί και να χαιρετάει. Ο Μπατίστ που έχει ζήσει ανάλογες στιγμές, έκανε σα να έβλεπε πρώτη φορά τέτοια υποδοχή και τραβούσε συνεχώς φωτογραφίες. Ο Σάτο, που πρώτη φορά έβλεπε κάτι τέτοιο όμως, δεν πίστευε στα μάτια του. Το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και το κινητό ανά χείρας για φωτογραφίες και ίσως... ηχογραφήσεις!
Αφού ο κόσμος... εξάντλησε τους παίκτες άρχισε να φωνάζει για το τεχνικό επιτελείο. «Δημήτρης Ιτούδης οε οε οε...». Ο συνεργάτης (όχι βοηθός) του Ομπράντοβιτς σηκώθηκε, αποθεώθηκε και αποθέωσε. Μετά, ήταν η ώρα του Ζέλικο...
Ο Δημήτρης Διαμαντίδης είχε την τιμητική του, όπως ήταν άλλωστε φυσικό, και αποθεώθηκε εκ νέου, όχι όμως με το όνομα του, αλλά με την ιδιότητα του ως αρχηγός της ομάδας...
Η ώρα πέρασε και ο οδηγός του πούλμαν είχε αρχίσει να εκνευρίζεται από αυτούς που χτυπούσαν αλύπητα τα τζάμια, απ' αυτούς που είχαν κρεμαστεί από τους καθρέφτες και αυτούς που... προσπάθησαν να ανοίξουν την πόρτα! Έτσι, παρότι είχε χιλιάδες κόσμο μπροστά του, έβαλε μπρος τη μηχανή και πάτησε ελαφρά το γκάζι για να δείξει πως... φτάνει! Αφού ο κόσμος διαλύθηκε, και άφησε το πούλμαν να προχωρήσει, ανάρτησε το πανό που αναφέραμε παραπάνω στην ευθεία, προκειμένου να το δουν οι παίκτες.
Αφού έγινε κι αυτό, το πούλμαν πήρε την άγουσα για την αττική οδό. Μηχανές, αμάξια και πεζοί έτρεχαν από πίσω. Ακόμα και όσοι έφυγαν πολύ αργότερα από το χώρο... αποθέωσης, κόρναραν μέχρι τον προορισμό τους.
Αξέχαστη βραδιά. Σας ευχαριστούμε...
theplayer.gr
