Ήταν άπειροι σε τελικούς Final 4 αλλά όταν τους ζητήθηκε ήταν εκεί να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό. Άλλοι μικροί στο… μάτι και άλλοι μεγαλύτεροι που δεν είχαν την ευκαιρία να διεκδικήσουν ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο στο παρελθόν. Το sday.gr... ξεχνάει την προσφορά του αρχηγού Δημήτρη Διαμαντίδη και σας παρουσιάζει τους άπειρους παίκτες των «πρασίνων» που έγραψαν με το δικό τους τρόπο το όνομα τους στη φετινή πορεία του «τριφυλλιού» στο Final 4.
Νικ Καλάθης
Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές του Παναθηναϊκό στο φετινό Final 4. Αμφισβητήθηκε από πολλούς, αλλά την κατάλληλη στιγμή ήταν εκεί για να αποδείξει ότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν έκανε λάθος όταν αποφάσισε να τον εντάξει στο δυναμικό του «τριφυλλιού» το καλοκαίρι του 2009. Ο 22χρονος διεθνής γκαρντ συμμετείχε για πρώτη φορά σε Final 4 και πανηγύρισε τον τίτλο μόλις στα 22 του χρόνια.
Στη φετινή Ευρωλίγκα αγωνίστηκε σε 23 παιχνίδια. Παρά το γεγονός ότι πραγματοποίησε μέτρια πορεία στην κανονική περίοδο (4,1 πόντους μ.ό σε 11:36 λεπτά μ. ό συμμετοχής στα πρώτα 10 παιχνίδια), αλλά και στο top 16 (με 2,2 πόντους σε 11:28 αγωνιστικά λεπτά μ.ό.), κόντρα στην Μπαρτσελόνα αποφάσισε να δείξει το… πραγματικό του πρόσωπο.
Όχι μόνο κατάφερε να περιορίσει τον Ναβάρο και στα τέσσερα παιχνίδια, αλλά απέδειξε ότι μπορούσε να σκοράρει και να μοιράσει ασίστ. Απέναντι στους Καταλανούς αγωνίστηκε 102:47 (25:41 μ.ό) ολόκληρα λεπτά στα τέσσερα ματς και πέτυχε συνολικά 31 πόντους (7,8 μ. ό) και στην άμυνα ήταν κυριολεκτικά… αγνώριστος.
Στον ημιτελικό του Final 4 απέναντι στη Σιένα πέτυχε 17 πόντους και ήταν ο πρώτος σκόρερ της αναμέτρησης. Στο τελικό μπορεί να μην πέτυχε τόσους πόντους (4) αλλά μοίρασε 6 ασίστ και έκανε 2 κλεψίματα, σε 29:47 λεπτά συμμετοχής.
Άλεκς Μάριτς
Ο τραυματισμός του τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν είχε υποστεί ρήξη στον τρικέφαλο του δεξιού χεριού που τον είχε οδηγήσει στο χειρουργείο, τον ανάγκασε να χάσει το μεγαλύτερο μέρος της φετινής περιόδου. Ο Αυστραλός διεθνής (Σέρβος στην καταγωγή) επέστρεψε στα παρκέ κόντρα στην Μπαρτσελόνα στους «8» της διοργάνωσης. Όποτε τον χρειάστηκε ο Ομπράντοβιτς, ήταν εκεί. Σε μόλις 1 λεπτό και 57 δευτερόλεπτα συμμετοχής στο πρώτο παιχνίδι της Βαρκελώνης, κατάφερε να πετύχει 5 πόντους παρά το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε (83-82).
Παράλληλα, ο 27χρονος σέντερ αγωνίστηκε και στο δεύτερο παιχνίδι της Βαρκελώνης (5:19 λεπτά, 1 πόντος, 3 ριμπάουντ) αλλά και στο πρώτο του ΟΑΚΑ (τρίτο στη σειρά). Στο Final 4 αγωνίστηκε μόνο στον τελικό, στον οποίο σε 9:19 λεπτά πέτυχε 2 πόντους και πήρε 3 ριμπάουντ. Έτσι, παρά το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να προσφέρει όσο μπορούσε καθ όλη τη διάρκεια της σεζόν, είχε κι αυτός μερίδιο στην επιτυχία του φετινού Παναθηναϊκό. Να σημειωθεί ότι ο Άλεκς Μάριτς αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε τελικό Final 4, καθώς την προηγούμενη φορά που συμμετείχε στη διοργάνωση (2009-10) με τη φανέλα της Παρτιζάν, δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό (αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό).
Ίαν Βουγιούκας
Ήταν ο παίκτης που κάλυψε το κενό του τραυματία Μάριτς στη θέση του σέντερ μετά τον τραυματισμό του Αυστραλού. Παρά τις ελάχιστες παραστάσεις που είχε σε Final 4 και τελικούς ευρωπαϊκών διοργανώσεων με τη φανέλα του Ολυμπιακού (μόλις 00:53 δευτερ. κόντρα στον Παναθηναϊκό στον ημιτελικού του Βερολίνου), φέτος παρουσιάστηκε σοβαρός σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς.
Στην κανονική περίοδο είχε 9:31 λεπτά μέσο όρο σε 10 παιχνίδια και πραγματοποίησε τις καλύτερες εμφανίσεις του κόντρα σε Εφές Πίλσεν και Αρμάνι Μιλάνο με 18 και 11 πόντους αντίστοιχα. Στο top 16 αγωνίστηκε και στα έξι παιχνίδι με 6:43 λεπτά μ.ό και μόλις 2 πόντους μ.ό. Στους «8» ο 25χρονος σέντερ πραγματοποίησε -ίσως- τις καλύτερες φετινές του εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα και συγκεκριμένα στο τέταρτο παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα πέτυχε 10 πόντους με 2 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα. Τέλος, στον ημιτελικό με τη Σιένα αγωνίστηκε σε 15:56 λεπτά και πέτυχε 6 πόντους, ενώ στον τελικό πέτυχε 4 σε 5:38.
Ρομέιν Σάτο
Εμπειρίες από Final 4 είχε, αλλά ποτέ δεν κατέφερε να πάει στον τελικό. Το 2008, φορώντας τη φανέλα της Σιένα, αγωνίστηκε στον ημιτελικό της Μαδρίτης αλλά ηττήθηκε με 92-85 από την Μακάμπι. Ωστόσο, σε εκείνο το παιχνίδι είχε πετύχει 17 πόντους. Οι καλές του εμφανίσεις συνεχίστηκαν και στον μικρό τελικό, όταν στο νικηφόρο για την ομάδα του 97-93 κόντρα στην Ταού, πέτυχε 15 πόντους.
Ο 30χρονος φόργουορντ φέτος είχε 10,8 πόντους μ. ό σε 10 παιχνίδια στην κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας και σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του σε εκείνη τη φάση πέτυχε 19 πόντους απέναντι στην Βαλένθια. Στο top 16, είχε 8,5 μ.ό σε 5 παιχνίδια, ενώ κόντρα στην Μπαρτσελόνα είχε έρθει η ώρα να φορμαριστεί για τα… καλά.
Στο πρώτο παιχνίδι της Βαρκελώνης δεν πέτυχε πόντο, αλλά στο δεύτερο είχε 18 με 4 στα 5 τρίποντα και 4 ριμπάουντ. Οι καλές του εμφανίσεις συνεχίστηκαν και στους δύο αγώνες της Αθήνας, καθώς στον πρώτο (τρίτο της σειράς) πέτυχε 6 και στον τελευταίο 10.
Είχε έρθει η ώρα του ημιτελικού και ο Κεντροαφρικανος έπρεπε να αποδείξει ότι άξιζε μία θέση σε τελικό Final 4. Κόντρα στην Σιένα πέτυχε 6 πόντους με 1 τρίποντο και 5 ριμπάουντ σε 16:35 λεπτά συμμετοχής και στον τελικό έβγαλε τον Παναθηναϊκό από την αστοχία σε τρίποντα που μπορούσε -υπό προϋποθέσεις- να του στερήσει τη νίκη. Σε 27:41 λεπτά συμμετοχής πέτυχε 13 πόντους με 3 στα 5 τρίποντα και 7 ριμπάουντ. Η κορυφή της Ευρώπης ήταν… δική του.
