Ο Παναθηναϊκός κρατάει ανέγγιχτη και απόρθητη την έδρα του σε παιχνίδια τελικών από το μακρινό 1994 αφού τελευταία φορά που γνώρισε την ήττα ήταν τον Μάη του '93 από τον Ολυμπιακό στο κλειστό της Γλυφάδας.
Όσες φορές τα τελευταία χρόνια προσπάθησαν οι Πειραιώτες να ξανασπάσουν την έδρα του τριφυλλιού έφαγαν τα μούτρα τους, εν αντιθέσει με τους πράσινους που το έχουν σαν τάμα κάθε χρόνο να κάνουν μία ή και περισσότερες νίκες στο ΣΕΦ.
Όσον αφορά τους δύο πρώτους τελικούς σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ ο προπονητής των πρωταθλητών Ευρώπης, Ζέλικο Ομπράντοβιτς μην έχοντας στη διάθεσή του τον Στράτο Περπέρογλου ανακάτεψε καλά την τράπουλα τραβώντας όχι έναν αλλά περισσότερους άσους από το μανίκι του. Έτσι στον πρώτο τελικό είδαμε τον Άλεξ Μάριτς που τόσο ταλαιπωρήθηκε όλη τη χρονιά από τραυματισμούς να είναι ο παίκτης που ήθελε ο Ομπράντοβιτς σε άμυνα και επίθεση συμβάλλοντας τα μέγιστα στο να φύγει με τη νίκη από το Φαληρικό Στάδιο.
Εκτός όμως από τον Μάριτς είδαμε τον Τέπιτς να τολμάει να σουτάρει πράγμα που κυριολεκτικά δεν το βλέπαμε τόσο καιρό κι ειδικότερα σε μεγάλα παιχνίδια. Και μιας και πιάσαμε το θέμα του Τέπιτς αξίζει να σημειωθεί πως ο εν λόγω παίκτης έχει πολλά σωματικά και αθλητικά προσόντα αλλά για κάποιο λόγο δεν τα εμφανίζει. Το σίγουρο είναι ότι δεν έχει την αυτοπεποίθηση που έχουν οι υπόλοιποι συμπαίκτες του, όπως ο Καλάθης.
Ο Ελληνοαμερικάνος γκαρντ αποτελεί ένα ακόμα κερδισμένο στοίχημα για τον Σέρβο τεχνικό μιας και οι φωνές που του έβαζε κατά την διάρκεια της κανονικής περιόδου τελικά αποδεικνύεται ότι πιάσαν τόπο καθώς όχι μόνο ήταν ανάμεσα στους διακριθέντες του πρόσφατου φάιναλ φορ της Βαρκελώνης αλλά κι ένα πολύτιμο εργαλείο στην περιφέρεια των πρωταθλητών Ευρώπης στα πλέι οφ του ελληνικού πρωταθλήματος τόσο ως οργανωτής όσο κι ως εκτελεστής.
Κι επειδή κάποιοι βιάστηκαν να πουν έπειτα από τις δύο ήττες στην κανονική περίοδο ότι το έργο των παικτών του Ζοτς θα είναι δύσκολο λόγω του μειονεκτήματος έδρας αλλά και την “κουμπαριά” των δύο προπονητών θα ήταν καλύτερο να το ξανασκεφτούν την επόμενη φορά που θα μιλήσουν.
Χρήστος Γεωργίου
