Όποιος λοιπόν δώσει αυτά τα χρήματα, την επομένη κιόλας θα είναι το απόλυτο αφεντικό του Παναθηναϊκού. Αν δε τα χρήματα αυτά δίνονταν από κάποιον από τους υπόλοιπους σημερινούς μετόχους της ΠΑΕ (Πατέρα, Βγενόπουλο, Γιαννακόπουλους), τότε ουσιαστικά θα μιλούσαμε για το τέλος της πολυμετοχικότητας, καθώς οι μετοχικές ισορροπίες είναι τέτοιες στον Παναθηναϊκό, που ουσιαστικά ο νέος ισχυρός «παίκτης» θα συμπλήρωνε το 67%, δηλαδή τα 2/3 που απαιτούνται για να περνάει μόνος του όλες τις σοβαρές αποφάσεις και τα ζητήματα από το ΔΣ.
Υπάρχει βεβαίως και η άλλη πλευρά που λέει πως ο Τζίγγερ προχώρησε σήμερα στην κίνηση αυτή εκ του ασφαλούς, γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει είτε διάθεση, είτε η οικονομική δυνατότητα από τα άλλα «μπλοκ» για να κινηθούν για την αγορά του 57%.
Κι από την πλευρά Βγενόπουλου, υπήρξε ξεκάθαρη στάση πως δεν θέλει να αγοράσει, αλλά να επενδύσει χρήματα στην ομάδα, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η τοποθέτηση της πλευράς Γιαννακόπουλου. Δεδομένου ότι για χρόνια υπήρχε ενδιαφέρον για την ΠΑΕ, αλλά και μία στάση ουδετερότητας καθώς, όπως έλεγε συχνά ο Παύλος Γιαννακόπουλος «πως να αγοράσεις κάτι που δεν πωλείται;». Τώρα λοιπόν που ο Παναθηναϊκός πωλείται, θα έχει ενδιαφέρον και το τί λέει το συγκεκριμένο «μπλοκ».
«Μεταφράζοντας» τον Τζίγγερ...
Στα... χαρακώματα και πάλι! Λίγα 24ωρα μετά την παραίτηση του Νικόλα Πατέρα από την προεδρία του Παναθηναϊκού, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης έχοντας «αφουγκραστεί» το κλίμα περί «επιθετικής ανακοίνωσης Βγενόπουλου» θέλησε να προλάβει τις εξελίξεις και τον Mr. MIG γνωστοποιώντας από τις 9.30 το πρωί, την επιστολή του προς τους μετόχους, με την οποία θέτει για πρώτη φορά θέμα πώλησης του 57% της ΠΑΕ. Η απάντηση του «Βγενό» ήταν ακόμη πιο επιθετική, απ’ ότι είχε αρχικά και ο ίδιος στο μυαλό του και μία πολυμετοχική «καταιγίδα» άρχισε να μαίνεται πάνω από το «τριφύλλι».
Οι 5 άξονες της επιστολής «Τζίγγερ»
Η πρωινή-πρωινή, ανοικτή επιστολή του του Γιάννη Βαρδινογιάννη προς τους μετόχους, ειδικά στο σημείο που αφορά το θέμα της πώλησης της ΠΑΕ, θυμίζει εν πολλοίς την ατάκα που ακούμε σε... καθολικό γάμο: «Όποιος θέλει να αγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών που ανήκουν στην οικογένειά μου, ας καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση μέχρι το επόμενο ΔΣ, ειδάλλως ας αναλάβει τις ευθύνες των επιλογών του όπως προκύπτουν από το μετοχικό ποσοστό του», ήταν η τοποθέτηση του του ο Τζίγγερ κατά το καθολικό... «όποιος έχει αντίρρηση μ’ αυτό τον γάμο ας το πει τώρα, ειδάλλως ας σωπάσει για πάντα...». Όπως δε φαίνεται και από το ύφος της, η επιστολή έχει συγκεκριμένα «μηνύματα» και αποδέκτες και κινείται σε 5 διαφορετικούς «άξονές».
1ον: Γιατί «άνοιξε» την ΠΑΕ
Το πρώτο σκέλος της επιστολής είναι ουσιαστικά μία υπενθύμιση, προς όλους όσους συμμετέχουν στον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό, πως αυτός και η οικογένειά του ήταν εκείνοι που άνοιξαν την «πόρτα» της ΠΑΕ για όλο τον κόσμο. Δίχως να πάρουν λεφτά για την παραχώρηση του (περίπου) 33% των μετοχών, αλλά επιλέγοντας να διατεθούν τα έσοδα για την ενίσχυση της ομάδας με ένα αποθεματικό 65 εκατ. ευρώ. Για να μπουν στην εταιρία δυνατοί οικονομικά παράγοντες οι οποίοι θα είχαν αγάπη για τον σύλλογο και δεν θα είχαν απλά... διακοσμητικό ρόλο
(όπως πίστευαν ορισμένοι στην αρχή), αλλά μέσω του νέου καταστατικού, θα συμμετείχαν σε μία σειρά ζητημάτων, με τη μέθοδο της αυξημένης πλειοψηφίας, επικυρώνοντας την απαιτούμενη συνεργασία σε όλες τια αποφάσεις. Με λίγα λόγια ο Τζίγγερ, ξεκαθαρίζει στο πρώτο κομμάτι της επιστολής ότι ο ίδιος δεν έπραξε συμφεροντολογικά πριν από δύο χρόνια, αλλά «άνοιξε» την ΠΑΕ με έναν και μόνο στόχο. Να γίνει ο Παναθηναϊκός ακόμη πιο μεγάλος και εύρρωστος ως οικονομικό μέγεθος.
2ον: Στήριξη, όχι ξεκατίνιασμα!
Προχωρόντας στην επιστολή του, ο Τζίγγερ θίγει το πρώτο μεγάλο ζήτημα που «καίει» αυτή τη στιγμή τον Παναθηναϊκό. Το θέμα της προεδρίας. Κι εκεί στέλνει ένα διπλό «μήνυμα»:
Α) Προς τον Νικόλα Πατέρα, δείχνοντας ουσιαστικά πως είναι διατεθειμένος να συνεχίσουν μαζί, με τις φράσεις «καλούμαστε να επιλέξουμε με τη μέθοδο της αυξημένης πλειοψηφίας Πρόεδρο και οφείλουμε να τον στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις το έργο του οποίου θα συνεπικουρούμε στα αρμόδια θεσμικά όργανα» και «διαφωνίες μεταξύ μετόχων είναι λογικές και σεβαστές αλλά εάν θέλουμε να έχουμε απτά αποτελέσματα, ο χώρος του γόνιμου διαλόγου και επίλυσης των διαφωνιών είναι τα θεσμικά όργανα και οι συζητήσεις μεταξύ των μετόχων».
Το πρώτο σημείο, δηλαδή, η στήριξη με όλες τις δυνάμεις στο έργο του νέου προέδρου, ήταν ένα από τα κατά καιρούς «παράπονα» του Πατέρα προς την πλευρά Τζίγγερ. Και ουσιαστικά ο τελευταίος, του στέλνει το μήνυμα, πως θα την έχει, αρκεί να υπάρξει γόνιμος διάλογος...
Β) Προς την πλευρά των Παύλου και Δημήτρη Γιαννακόπουλου, τονίζοντας πως όταν παίρνεται μία απόφαση, αυτή θα πρέπει να στηρίζεται απ’ όλους («οι τελικές αποφάσεις, ανεξαρτήτως επιμέρους διαφωνιών, όταν λαμβάνονται πρέπει να στηρίζονται από όλους και να μην υπονομεύονται εν τη γενέσει τους»). Με την απαίτηση (απ’ όλες τις πλευρές) να σταματήσει το... ξεκατίνιασμα «ο Παναθηναϊκός δεν είναι σαπουνόπερα και τα διοικητικά δρώμενα της ομάδας δεν είναι προϊόν λαϊκής κατανάλωσης και εκμετάλλευσης από τα ΜΜΕ».
3ον: «Μάζεμα» και προσαρμογή στα οικονομικά δεδομένα
Το τρίτο σκέλος της επιστολής αναφέρεται στο οικονομικά, χωρίς να εισάρχεται σε πολλές λεπτομέρειες, αλλά με αναφορά της κατάστασης που έχει πλέον αλλάξει και κρύβει πλέον πολλούς κινδύνους για το μέλλον. Ξεκαθαρίζει πως η οικογένεια Βαρδινογιάννη εδώ και 30 χρόνια έχει «θωρακίσει οικονομικά τον Παναθηναϊκό προστατεύοντας τον από τη διολίσθηση σε οικονομικές περιπέτειες που έχουν κατά καιρούς ταλανίσει όλους τους ελληνικούς συλλόγους», ενώ τονίζει πως ο ίδιος δεν σκοπεύει να υποθηκεύσει το μέλλον της ομάδας. Κι εκεί
ακριβώς κάνει λόγο για μία κοινή στρατηγική η οποία πρέπει να χαραχθεί απ’ όλους όσους βρίσκονται στον πολυμετοχικό, «φωτογραφίζοντας» το «μάζεμα» που θα πρέπει να γίνει στα οικονομικά της ΠΑΕ, για να υπάρξει προσαρμογή στα νέα δεδομένα και να μην συναντήσει ο Παναθηναϊκός προβλήματα στο μέλλον.
4ον: «Απεταξάμην» τις οπαδικές
Στο τέταρτο σκέλος της επιστολής του, ο Τζίγγερ δείχνει να εναρμονίζεται με τη γραμμή των Βγενόπουλου-Πατέρα όσον αφορά τις οπαδικές εφημερίδες, ξεκαθαρίζοντας πως παρά τα όσα υποστηρίζονται από άλλους μετόχους (και όχι μόνο) «η εφημερίδα Derby News δεν αποτελεί «εκπρόσωπο Τύπου» μου και δεν εκφράζει δικές μου απόψεις...». Κοινώς (όπως τονίζει), όταν θέλει να πει κάτι, το λέει από μόνος του και δεν χρειάζεται «υποβολέα».
Επιπλέον χαρακτηρίζει τις αθλητικές εφημερίδες «αποπροσανατολιστικές», καταδικάζει τις προσωπικές επιθέσεις σε μετόχους και ξεκαθαρίζει μιά και καλή τη θέση του προς όλους. Πως ουδείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει στο μέλλον ως «υποκινητή» και «ιντριγκαδόρο». Αφήνοντας παράλληλα να εννοηθεί πως ίσως τέτοιες καταστάσεις να συμβαίνουν από την άλλη πλευρά...
5ον: Για πρώτη φορά «πουλάω»
Και πάμε στο πιο «ζουμερό» σημείο της επιστολής. Στο κομμάτι της πώλησης. Ο Τζίγγερ βγάζει αρχικά την αγανάκτισή του, για το γεγονός ότι παρότι άπαντες συμφώνησαν στο «μάζεμα» των οικονομικών και στην αύξηση του Μ.Κ. κατά μόλις 15 εκατ. ευρώ, τη «λέζα» και την «κατακραυγή» τις τελευταίες εβδομάδες την «τρώει» αποκλειστικά και μόνο αυτός. Με λίγα λόγια θεωρεί πως μόνο αυτός είναι ο «κακός» της υπόθεσης, δεχόμενος έναν «πόλεμο χαρακωμάτων, μια προσπάθεια εκμηδενισμού όλων όσων έχουν γίνει στον Παναθηναϊκό για πάνω από τρεις
δεκαετίες και μια άθλια απόπειρα σπίλωσης του ονόματος της οικογένειας μου». Και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος άνοιξε την ΠΑΕ. Κάπου εκεί ξεκινάει το... ντου και ανεβαίνουν οι τόνοι, γι’ αυτό και σοβαρεύει ακόμη περισσότερο το ύφος της επιστολής με την επανάληψη του... εισαγωγικού «κύριοι μέτοχοι».
Για πρώτη φορά στα 31 χρόνια που ανήκει η ΠΑΕ στα χέρια της οικογένειας Βαρδινογιάννη, ο Τζίγγερ χρησιμοποιεί τη λέξη «πουλάω» και κάνει προσκλητήριο προς κάθε ενδιαφερόμενο μέχρι το ΔΣ της Παρασκευής. Σε αντίθετη περίπτωση -αν δηλαδή δεν προκύψουν ενδιαφερόμενοι- το μήνυμα του Τζίγγερ είναι «μην με ξαναζαλίσετε...».
