Στο προηγούμενο post είχα αρχίσει τις σκέψεις μου μέσω... επιστροφής στις περιόδους 2002-2003 και 2003-2004.
Τότε που ο Παναθηναϊκός αναγκαστικά, λόγω συνθηκών και καταστάσεων ψαλίδισε το μπάτζετ του αρκετά και οριοθέτησε ως στόχους τους εγχώριους τίτλους.
Αναγκαστικά οι «πράσινοι» είχαν περάσει στην «επόμενη μέρα». Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα αποχώρησε για την Μπαρτσελόνα κι ο Παναθηναϊκός αναγκαστικά κινήθηκε σε διαφορετικό πλαίσιο. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς όπως και τώρα έτσι και τότε κινήθηκε πανέξυπνα προκειμένου να χτίσει κάτι καινούργιο για το μέλλον. Ο Μποντιρόγκα ήταν το σημείο αναφοράς του Παναθηναϊκου οπότε έπρεπε τα πάντα να γίνουν από την αρχή.
Ο Παναθηναϊκός τότε κέρδισε αρκετά πράγματα: τον Κώστα Τσαρτσαρή που ήταν η καλύτερή του μεταγραφή εκείνη την περίοδο που βρίσκεται και θα βρίσκεται ακόμα στις επάλξεις και στην πρώτη γραμμή. Τον Γιάκα Λάκοβιτς ο οποίος ανεξαρτήτως από τον τρόπο που αποχώρησε (δεν ήταν και ο καλυτερος) προσέφερε πολλά στον Παναθηναϊκό ερχόμενος σε μικρή ηλικία από την ταπεινή Κρκα. Και το καλοκαίρι του 2004 οι «πράσινοι» εκαναν το παραπάνω βήμα με την απόκτηση του Διαμαντίδη τον οποίο ΑΜΕΣΑ και σε ηλικία 24 ετών ονόμασαν ηγέτη της ομάδας.
Η θέση μας δεν πρόκειται να αλλάξει: Δεν είναι εποχές για τρέλες και οι οποιεσδήποτε εκτός πραγματικότητας κινήσεις είναι περισσότερο κοινωνική πρόκληση υπό τις συνθήκες που βιώνουμε. Το μπάσκετ είναι χαρά κι απόλαυση και ο Παναθηναϊκός έχει τη δυνατότητα και τα εχέγγυα να φτιάξει μιά ομάδα που θα χαίρεται ο κόσμος. Μιά ομάδα που δεν θ’ αρχίζει τη σεζόν ως το απόλυτο φαβορί για τον τίτλο της Ευρωλίγκα αλλά που θα είναι ανταγωνιστική.
Για να γίνουμε πιό σαφής, πόσο μπάτζετ παραπάνω- αλήθεια- είχε η Σιένα που έφτασε στο φάιναλ φορ; Και στο κάτω κάτω δεν είναι και ίδιο το μέγεθος των 2 ομάδων. Αλήθεια πόσο μπάτζετ χρειαζόταν η Παρτιζάν για να κάνει... πλάκα στους πιό μεγάλους όλα αυτά τα χρόνια και να φτάνει στο φάιναλ φορ του 2010; Αυτό είναι μεγαλύτερο παράδειγμα.
Συμπερασματικά: Χρήματα υπάρχουν στον Παναθηναϊκό, έστω κι αν δεν είναι τα...εξωπραγματικά των προηγούμενων ετών. Είναι καλά χρήματα όμως και κυρίως εγγυημένα. Η παρουσία των Γιαννακόπουλων και του Ομπράντοβιτς εκφράζουν την επόμενη μέρα με τη δημιουργια μιάς νέας ομάδας, ανταγωνιστικής, με παίκτες που υπό τις εντολές του Ζοτς θα παίζουν στο... 110%! Καλοί παίκτες θα υπάρχουν πάντα και σε τελική ανάλυση ο Παναθηναϊκός έχει τη δυνατότητα ν’ ανακαλύψει παίκτες όπως ο Μάικλ (όπως τον είχε εντοπίσει ο Πεδουλάκης) ή ο Σάτο (τον είχε βρει η Σιένα όταν δεν τον ήξερε κανείς)
Πηγή: Theplayer.gr
Αν σας αρέσει η δουλειά μας και θέλετε να συνεχίσουμε να είμαστε μαζί σας ακόμη πιο δυναμικά, κάντε κλικ σε μια διαφήμιση από κάτω!
