Η αλήθεια είναι ότι κανείς, πλην ελαχίστων ίσως, αλλά κι αυτό τίθεται προς αμφισβήτηση, δεν περίμενε να σκάσει η «βόμβα» Τζίγγερ για την πώληση-δωρεά των μετοχών του στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός στο συγκεκριμένο timing.
Τελικά, συμβαίνει το δεύτερο. Δωρίζει τις μετοχές του υπό όρους και δίνει την «μπάλα» στους ανθρώπους που αποτέλεσαν τον «αντίπαλο πόλο», τον Ανδρέα Βγενόπουλο και τον Νικόλα Πατέρα, το Νικόλα Πατέρα και τον Ανδρέα Βγενόπουλο, το αχώριστο δίδυμο, ένα ισχυρό δίδυμο που διαφώνησε εν τέλει με την φιλοσοφία και τη «γραμμή» Τζίγγερ και ο μεν παραιτήθηκε από την προεδρία, ο δε αποστασιοποιήθηκε από το «διοικείν», παραμένοντας μέτοχος. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: τους δίνει την ΠΑΕ!
Δεν την πουλάει, τη δωρίζει! Οι «λεπτομέρειες» αλλάζουν κι εδώ εντοπίζεται το μεγάλο ενδιαφέρον. Στο παρασκήνιο της απόφασης: Όλοι προσπαθούν αυτές τις ώρες να «διαβάσουν πίσω από τις λέξεις», να βγάλουν συμπεράσματα από την δεύτερη ανάγνωση της επιστολής-ανακοίνωσης.
Πιο γρήγορα
Πίστευαν πολλοί ότι η αποχώρηση πιθανόν θα συνέβαινε στην πορεία, στη διάρκεια της χρονιάς, όταν οι πιέσεις πλέον θα αυξάνονταν κατακόρυφα προς τον μεγαλομέτοχο για να τον αναγκάσουν να κάνει αυτό το οποίο έκανε αιφνιδιαστικά τώρα. Αιφνιδίασε ο Γιάννης Βαρδινογιάννης, όπως όταν το αποφάσισε να ανοίξει τις πόρτες της «πράσινης» ΠΑΕ για να μπουν άλλοι μεγαλοεπιχειρηματίες και να εφαρμοσθεί το μοντέλο της πολυμετοχικότητας.
Αιφνιδιάσθηκαν τότε, το 2008, όσοι τον θεωρούσαν επίμονο, πεισματάρη και εγωιστή. Δυο χρόνια αργότερα, το 2010 προκύπτει μια νέα, ιστορική εξέλιξη στο πράσινο στρατόπεδο. Η επιστολή Τζίγγερ μπορεί να αναλυθεί κατά βούληση, με τον κίνδυνο σε κάθε περίπτωση ένα, ή περισσότερα, συμπεράσματα να χαρακτηρισθούν ως αυθαίρετα, με δεδομένο ότι μέσα στο μυαλό ενός ανθρώπου δεν μπορεί να μπει κανείς και ο ίδιος μονάχα γνωρίζει 100% τους σκοπούς του.
Διαβάζουμε, λοιπόν, για δεύτερη φορά την επιστολή Τζίγγερ και αντιλαμβανόμαστε, ότι ενδεχομένως ισχύουν τα εξής:
1) Σηκώνει «λευκή σημαία». Είναι ειλικρινής ο Τζίγγερ όταν κάνει λόγο για έλλειμμα επικοινωνίας. Διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε θα δεχθεί τους όρους της άλλης πλευράς, ούτε η άλλη πλευρά τους δικούς του και ακόμα ότι δύσκολα θα καταφέρει να προχωρήσει μόνος του με την ίδια ηρεμία που υπήρχε τα δυο προηγούμενα χρόνια της πολυμετοχικότητας, απαλλαγμένος από «επικοινωνιακές επιθέσεις» και την αμφισβήτηση μέρους της κερκίδας. Εκ των πραγμάτων, η πολυμετοχικότητα έπρεπε να συμβιβάσει διαφορετικές φιλοσοφίες ανάμεσα σε επιχειρηματικούς κολοσσούς της χώρας, χωρίς να λέμε αυτή τη στιγμή ποιος είχε δίκιο και ποιος όχι. Κάτι, που αποδείχθηκε αδύνατο στην πράξη. Τα γεγονότα του Απρίλη του ’08 αποτέλεσαν την απαρχή των ραγδαίων εξελίξεων της εποχής εκείνης και προφανώς το αύριο είναι αυτό που φοβίζει τον μεγαλομέτοχο. Οι αποδοκιμασίες στο φιλικό με την Τζένοα, είχαν συνέχεια ακόμα και σε ματς...κεκλεισμένων των θυρών, όταν οι οπαδοί κρέμασαν το πανό «πούλα Τζίγγερ» στα κάγκελα διπλανής πολυκατοικίας στη Λεωφόρο, στο παιχνίδι με την Ξάνθη. Πολύς κόσμος περιμένει με αγωνία την συμπεριφορά της εξέδρας στο αμέσως επόμενο εντός έδρας ματς, με τον Πανιώνιο, που θα αποτελέσει «βαρόμετρο» για το μέλλον. Ο Τζίγγερ φαίνεται να πρόλαβε. Αν έμενε στην προεδρία ο Πατέρας, το κλίμα δεν θα ...ανατρεπόταν, γιατί θα εξακολουθούσε να υπάρχει ο ιδανικός άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση. Ο πρόεδρος που θα λειτουργούσε ως «κυματοθραύστης» στις κόντρες με τους οπαδούς.
2) Νιώθει αδικημένος από τον κόσμο και ίσως όχι μόνο. Γι’ αυτό και φέρεται να αντέδρασε με τη φράση «δεν πάει άλλο». Παρότι όπως ο ίδιος αναφέρει στην επιστολή του ο Παναθηναϊκός ενισχύθηκε με αξιόλογους ποδοσφαιριστές εξηγεί «υπάρχει μια ‘άρρωστη’ και διχαστική ατμόσφαιρα μεταξύ των φίλων του Παναθηναϊκού που ζήσαμε πρόσφατα στο πρώτο εντός έδρας φιλικό αγώνα της ομάδας. Εάν επιτρέψουμε να συνεχιστεί η κατάσταση σίγουρα θα επηρεάσει και θα αποσυντονίσει το ποδοσφαιρικό τμήμα αλλά και τους φιλάθλους με απρόβλεπτες συνέπειες για τον σύλλογο. Ακόμα και στο Διοικητικό Συμβούλιο επικρατεί έλλειψη διάθεσης συνεργασίας και διαλόγου δίνοντας προς τα έξω τα λάθος μηνύματα. Η ομάδα αυτή την στιγμή, δείχνει εύθραυστη εσωτερικά και ευάλωτη στους αντιπάλους μας, οι οποίοι βρίσκουν ευκαιρία να την υπονομεύσουν. Η παθογένεια που βιώνει ο Παναθηναϊκός πρέπει να αντιμετωπιστεί με γενναίες αποφάσεις.». Εδώ δεν απαιτείται ειδική ανάλυση. Απορία προκαλεί η αιχμή του για τη συμπεριφορά μελών του διοικητικού συμβουλίου.
3) Τους πέταξε την μπάλα. Κοινή αίσθηση ότι Νικόλας Πατέρας και Ανδρέας Βγενόπουλος, δεν έπαψαν ποτέ να θέλουν την ΠΑΕ και την ομάδα, αλλά με τους δικούς όρους στη λειτουργία της δεν επέτρεψαν στους δυο άνδρες να διατηρήσουν κοινή πορεία με τον Τζίγγερ. Θέλησαν να αποκτήσουν την ΠΑΕ, ωστόσο, προέκυψαν διαφορές στην αποτίμησή της (ο Τζίγγερ έθετε ως προϋπόθεση να καταβληθεί το ποσό της που έβγαινε από την έκθεση της Deloite, ο Βγενόπουλος μιλούσε για την «καθαρή θέση» του πωλητή στην εταιρεία και το...χάσμα δεν επέτρεπε να ολοκληρωθούν, ούτε καν να...αρχίσουν, οι διαπραγματεύσεις) που έβαλαν φρένο στη διαδικασία, δίχως πάντως ο ίδιος ο Βγενόπουλος να αποκλείσει κάποια κίνηση του στο μέλλον. Οι δυο άνδρες αντάλλαξαν κατηγορίες και αιχμές, με τον Τζίγγερ να αμφισβητεί ευθέως την πρόθεση του προέδρου της MIG να αγοράσει και ο δεύτερος αυτή του πρώτου για να πουλήσει. Πλέον τα πράγματα απλοποιούνται στον βαθμό που αφήνουν να γίνει αυτό τα οικονομικά μεγέθη της ΠΑΕ. «Μπαίνουν», λοιπόν, Βγενόπουλος-Πατέρας στον Παναθηναϊκό ως αφεντικά; Το σκέφτονται, πιθανόν, ότι θα «κατηγορηθούν» πως παίρνουν την ομάδα χωρίς να δώσουν...σεντ. Λάθος! Και «άνοιγμα» αρκετά μεγάλα υπάρχει, άρα θα τεθεί επί τάπητος αν αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις και θα κληθούν να βάλουν χρήματα για τις επόμενες μεγάλες μεταγραφές «επιπέδου Σισέ», που ζητούσε ο Ανδρέας Βγενόπουλος πριν από τρεις μήνες, αντιδρώντας στη γραμμή Τζίγγερ που προέβλεπε μεταγραφές με μηδενικό σχεδόν μπάτζετ ελεύθερων ως επί το πλείστο παικτών και με «οφέλη» 5 εκ. περίπου από τις αποχωρήσεις άλλων πρώην «πράσινων». Όπως προαναφέραμε, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης δείχνει να πετά την «μπάλα» στους κ.κ.Βγενόπουλο-Πατέρα, χωρίς κατά τη γνώμη του αυτή τη φορά να κινδυνεύει να κατηγορηθεί ως «απρόθυμος πωλητής».
4) Το οικονομικό. Βασικό κεφάλαιο της υπόθεσης τα οικονομικά. Η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου αναγκάζει τον Τζίγγερ να καταβάλει ένα ποσό πάνω από τα μισά των 15 εκ. ευρώ της ΑΜΚ, ή να καλύψει το ποσό της συμμετοχής όσων δεν «ακολουθήσουν» για να διατηρήσει το ποσοστό του ή να το αυξήσει. Αν συμπεριλάβει κανείς το «άνοιγμα» των υποχρεώσεων, συνάμα όμως και την προσδοκία υψηλών εσόδων από τη φετινή πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ (μίνιμουμ 20 εκ. που μπορεί να ανέβουν και άλλο αν η ομάδα περάσει στους 16 – ο Ολυμπιακός έφθασε κοντά στα 27 εκ. πέρσι με την πρόκριση στους 16) και το νέο ρεκόρ των διαρκείας, η νέα...αποτίμηση αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον, σε σχέση με την πρώτη. Είναι ένα καλό σημείο για να μπουν όλα στο τραπέζι, με τα οικονομικά πιο «στρωμένα».
5) Η παραδοχή του Πατέρα. Πολύ σημαντικό από μέρους του Τζίγγερ ότι δεσμεύεται πως θα στηρίξει ως πρόεδρο το Νικόλα Πατέρα στη νέα μετοχική σύνθεση, μια γενναία πρόταση, που α) δείχνει ότι δέχεται πως ο πρώην πρόεδρος είναι ο ιδανικός για τη θέση και β) δέχεται, επίσης, ότι η επιλογή του Νίκου Κωνσταντόπουλου δεν ενδείκνυται και δεν συγκρίνεται με την προηγούμενη, τον Πατέρα. Και μόνο του αυτό, αποδεικνύει σε μεγάλο βαθμό τις προθέσεις του.
6) Παιανία και παίκτες. Λεπτό σημείο η δωρεάν παραχώρηση των εγκαταστάσεων της Παιανίας για 2 χρόνια. Εδώ διαφωνούσε ο Βγενόπουλος και αν προχωρήσει η συζήτηση, το θέμα θα απασχολήσει τις δυο πλευρές. Λογικός ο όρος να μην παραχωρηθεί βασικός παίκτης και με αυτό συμφωνούν εκ των προτέρων όλοι.
7) Η δέσμευση. Τέλος, η υποψία κάποιων ότι ο Τζίγγερ μπορεί να «κάνει πίσω». Μια προσεκτική ανάγνωση του τελευταίου κομματιού της επιστολής πείθει ότι έχει πάρει τις αποφάσεις του: «Ο σύλλογος πρέπει να βρίσκεται πάνω από προσωπικούς εγωισμούς και φιλοδοξίες. Θεωρώ υποχρέωση μου να εξασφαλίσω το ευρύτερο καλό του συλλόγου, μακριά από σκοπιμότητες, και αυτό πράττω. Η δεδομένη χρονική στιγμή είναι κομβική (….) Δεν θα υπάρχει πλέον καμιά δικαιολογία με πρόσχημα την κατοχή από μέρους της οικογένειας μου της πλειοψηφίας των μετοχών για έριδες, αντιπαραθέσεις και τροφή σε αυτούς που θέλουν να βλάψουν την ομάδα. Σε αυτό το πλαίσιο, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και ανιδιοτέλειας προς τον σύλλογο έρχεται η απόφαση αυτή της οικογένειάς μου. Στην νέα αυτή σελίδα για την ομάδα, θα μας βρείτε δίπλα σας αρωγούς και συμπαραστάτες».
8) Γιατί εκεί. Μια καλή απορία είναι για ποιον λόγο δωρίζει τις μετοχές στους κ. κ. Βγενόπουλο-Πατέρα. Πιστεύει ότι δεν θα υπάρξει άλλη πρόταση από άλλον επιχειρηματία; Ξέρει αν υπάρχει περίπτωση να εκδηλωθεί ενδιαφέρον από τον Παύλο Γιαννακόπουλο και την οικογένεια του; Η δεν θέλει να πουλήσει και δωρίζει σε αυτούς που πραγματικά θέλουν τον Παναθηναϊκό; Τα υπόλοιπα θα φανούν και από τις αντιδράσεις των άλλων μετόχων του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού!
